یک میل خودویرانگرانه...چرا اورگانیسم با خودش می جنگد؟
برچسب:
نویسنده: یونا اکبریپور
شاید اگر زندگی را معنا نکنیم آن را معنا کرده ایم؟
برچسب: شاید,
نویسنده: یونا اکبریپور
هیچ چیز چون نام ها جهان چموش اشیا را رام نمی کند...
نام ها تاریکی را به عقب می رانند...دستکم برای ما...درون
جهان محافظت شده انسانی مان...
برچسب:
نویسنده: یونا اکبریپور
تبر تقدیر درخت است...هر تکاملی دشمنش را با خود و
در خود می پرورد...پایان، چهره دیگر بلوغ است...
برچسب: تقدیر,
نویسنده: یونا اکبریپور
یک جا خواندم که مرگ برای عارف فریضه ای است که باید ادا شود
تکان دهنده است که زندگی درونی انسان به درجه ای از تکامل و بلوغ
برسد که مرگ میوۀ رسیدۀ آن باشد.
این همان غناست...
برچسب:
نویسنده: یونا اکبریپور
هنگامی که انسان کوچکتر از آرمان هایش باشد یا ریاکار
می شود یا خودآزار...
برچسب: آرمان,
نویسنده: یونا اکبریپور
هنگامی که نیروی اراده از گام های بلند آرمان جا بماند
انسان کوچکتر از خود آرزو شده اش می شود. در این وضعیت با تحقیر
ویرانگر خود از خود انتقام می گیرد...انتقامی که تسکین دهنده
هم هست...نوعی خودآزاری آرام بخش...نوعی سقوط لذت زا...سقوط
هم مزایای خود را دارد...
برچسب: سقوط,
نویسنده: یونا اکبریپور